Caffè napoletano

1. Betaal eerst aan de kassa (cassa), en zeg wat je wilt: "un caffè", "due caffè".
2. Neem het bonnetje mee naar de balie en leg het neer. Herhaal het tegen de barista.
3. Drink het staand. Zitten aan een tafel, waar bediening is, kost meer. In historische cafés zoals Gambrinus op Piazza del Plebiscito, controleer zowel de staande als de zittende prijzen op de kaart voordat je gaat zitten.
4. Specificeer: amaro (geen suiker), macchiato (een scheutje melk), ristretto (korter), lungo (langer). Een cappuccino na de lunch wordt niet geweigerd, maar het valt wel op.

De caffè sospeso, "opgeschorte koffie", begon in de arbeiderscafés van Napels: een klant die geluk had, betaalde voor twee koffies, dronk er één en de tweede wachtte op rekening voor iemand die vroeg of er een sospeso was. De verhalen verschillen over hoe levend de traditie nog is; een rapport uit 2008 vond drie bars waar niemand het in 15 jaar had gezien. In december 2011 riep de stad een jaarlijkse Dag van de Opgeschorte Koffie uit. Het idee heeft zich uitgebreid naar pizza: Sorbillo aan de Via dei Tribunali biedt een "pizza sospesa" aan voor €5.

Voordat de moka-pot bestond, maakten huishoudens in Napels koffie in de cuccumella, de Napolitaanse flip-pot. Water wordt verwarmd in de onderste kamer; je draait de pot om en het water druppelt door de gemalen koffie door zwaartekracht, niet door druk. Een klein papieren kegeltje, de cuppetiello, wordt over de tuit geplaatst om het aroma vast te houden terwijl het druppelt, wat wel tien minuten of langer kan duren. Het is in 1819 uitgevonden door een Parijse blikslager, Jean-Louis Morize, en werd zo grondig overgenomen dat Italianen het naar Napels vernoemden. Zoek ze in keukenwinkels rond San Gregorio Armeno en de oude stad.

Het ontbijt bestaat uit een espresso en een sfogliatella (ca. €2) aan de bar. Na de lunch een espresso met een babà. Aan het eind van het diner bieden restaurants limoncello of een amaro aan, geen tweede koffie.