Castel Sant'Elmo

Obecna forma zamku pochodzi z 1537 do 1547 roku, kiedy hiszpański wicekról Pedro de Toledo zlecił wojskowemu architektowi Pedro Luis Escrivà przebudowę starszej twierdzy Andegaweńskiej, znanej jako Belforte, w gwiazdę sześcioramienną. Ramiona wystają około 20 m od rdzenia, z otworami działowymi umieszczonymi w kątach między nimi. Wchodzi się przez umocnioną bramę, a następnie wjeżdża rampami wewnątrz murów na Piazza d'Armi, plac defilad, oraz na chodniki na szczycie.

Przejdź pełne okrążenie. Każdy z punktów gwiazdy skierowany jest w inną część zatoki: na wschód stare miasto i Wezuwiusz, na południe port i półwysep sorrentyński, na zachód Posillipo i wyspy. Najlepsze światło dla miasta jest pod koniec popołudnia, ale godzina zamknięcia zamku i pora roku decydują, jak długo można zostać. W pogodne zimowe dni wyspy są najwyraźniejsze.

Na placu defilad stoi kościół zamkowy z grobowcem pierwszego kasztelana, innego Don Pedra de Toledo, kuzyna wicekróla, który zmarł w 1558 r.

Sant'Elmo został zbudowany, aby kontrolować miasto, a nie tylko je bronić. W 1587 roku piorun uderzył w jego skład prochu, a wybuch zabił około 150 osób; odbudowa trwała do 1610 roku. Przez większość swojej historii służył jako więzienie. Filozof Tommaso Campanella był tu przetrzymywany, oskarżony o herezję, a po Republice Neapolitańskiej z 1799 roku także jej patrioci, wśród nich Gennaro Serra, Mario Pagano i Luisa Sanfelice. Pozostał więzieniem wojskowym do 1952 roku, a mieniem wojskowym do 1976 roku, kiedy rozpoczęła się długa renowacja. Otwarto go dla publiczności 15 maja 1988 roku.

Podczas renowacji odkryto stare korytarze, chodniki dla wartowników oraz podziemne pomieszczenia, w tym wielką cysternę, w której artysta Gian Maria Tosatti zasadził w 2014 roku pole pszenicy jako stałe dzieło dla kolekcji.

Otwarty w 2010 roku na Piazza d'Armi, muzeum prezentuje sztukę powstałą w Neapolu lub stworzoną przez artystów tu działających od 1910 roku, zebraną z darowizn i długoterminowych pożyczek. Śledzi, jak neapolityccy artyści odchodzili od malarstwa naturalistycznego przez wiek do eksperymentów lat 90. Wstęp wliczony w bilet za 5 €.

W kwietniu 2026 muzeum wymieniło oświetlenie w ramach programu efektywności energetycznej, a Musei Nazionali del Vomero ogłosiło godziny otwarcia muzeum od 9:00 do 17:00 na ten okres. Obecne informacje ministerstwa podają godziny 9:30–18:30. Jeśli zależy Ci na muzeum, przyjdź przed 17:00, a na pewno je zastaniesz.

Trzy kolejki linowe wjeżdżają na Vomero. Kolejki Montesanto i Chiaia kończą bieg na stacji Morghen, najbliżej zamku: stamtąd do bramy zamku jest około 510 m, 7 minut, ostatni odcinek pod górę ulicą Via Tito Angelini. Kolejka Centrale z Via Toledo kończy bieg na Piazza Fuga, około 850 m dalej. Każda przejażdżka wymaga biletu komunikacji miejskiej; na naszej stronie poruszanie się po Neapolu znajdziesz aktualne ceny.

Zejściem jest lepsza połowa: stara ścieżka schodkowa Pedamentina prowadzi z obok Certosa w kierunku Starego Miasta. Nasz spacer po Vomero i Pedamentinie łączy kolejkę, zamek, Certosę i schody w jedną wycieczkę poranną, a nasz przewodnik po Vomero opisuje dzielnicę.

Certosa di San Martino znajduje się około 200 m w dół wzgórza, 3 minuty pieszo. Bilety są oddzielne: 5 € tutaj, 6 € tam. Nie znaleźliśmy biletu łączonego w wykazach Ministerstwa na 2026 rok. Należy pamiętać, że Certosa jest zamknięta przez cały wtorek, podczas gdy mury zamkowe pozostają otwarte, więc wtorkowa wizyta pozwala zobaczyć tylko połowę tej pary.

Zarezerwuj pół dnia: najpierw zamek dla widoków, potem Certosa dla kościoła, krużganków i szopki, a następnie w dół Pedamentiną na lunch do Centro Storico.