Certosa di San Martino

Karel, Hertog van Calabrië, zoon van Robert van Anjou, stichtte het kartuizerklooster in 1325, en het werd ingewijd in 1368. Wat je binnen ziet, is later. Van 1623 tot 1656 gaf de architect en beeldhouwer Cosimo Fanzago de kerk haar barokke uiterlijk: de gevel, het ingelegd marmer van het schip en de kapellen, en een groot deel van de decoratie daarbuiten. Hij vertrok na een bittere ruzie met de monniken in 1656, en anderen voltooiden zijn werk.

Kijk omhoog. De gewelfschilderingen van de Hemelvaart zijn van Giovanni Lanfranco, geschilderd tussen 1636 en 1639. Bij de hoofdingang hangen Mozes en Elia van Jusepe de Ribera, en boven de deur een Pietà van Massimo Stanzione uit 1638. Het schip heeft acht zijkapellen, en achter het altaar gaat een reeks van sacristie, koor, kapittelzaal en verdere kapellen verder met de tentoonstelling.

Voor de kerk steek je het Cortile Monumentale over, en vanaf de kerk kom je in het kleinere Chiostro dei Procuratori en de refter. Al deze ruimtes, samen met de grote kloostergang en het terras, openen om 8:30 uur, een uur voor de musealzalen, dus als je vroeg komt, kun je eerst de architectuur bekijken en daarna door naar de collecties als die openen.

De Chiostro Grande werd vanaf 1581 uitgebreid door de Toscaanse architect Giovanni Antonio Dosio, met een tuin en een putkop in het midden boven een cisterne, en voltooid door Fanzago. In een hoek bevindt zich de monumentale begraafplaats van de monniken, waar Fanzago ook aan werkte. Langs de arcades zijn nog steeds de deuren van de monnikencellen en de luikjes zichtbaar waardoor hun eten werd doorgegeven.

Ga dan naar de Terrazza Belvedere en de tuinen, waarvan de terrassen uitkijken over de oude stad en de baai. Het uitzicht is lager en dichterbij dan vanaf de wallen van Castel Sant'Elmo hierboven: je kijkt neer op de daken van het Centro Storico in plaats van over de hele golf. Onthoud dat de tuinen een uur voor het museum sluiten, dus ga daar eerst bij een late bezoek.

Het ministerie beschrijft San Martino als Italië's belangrijkste openbare verzameling van de Neapolitan presepe, de kerststalambacht die in de 18e en 19e eeuw op zijn hoogtepunt was. De afdeling bevindt zich in de oude keukens van het klooster. Het middelpunt is de Cuciniello presepe, een groot tafereel met herders, marktkraampjes, reizigers en engelen in een kunstmatige grot, met verlichting die cyclusmatig van zonsopgang via volle dag en zonsondergang naar nacht gaat.

Als je Via San Gregorio Armeno opliep en je afvroeg hoe de traditie eruitzag voor de beroemdheden, is dit het antwoord. Hier wordt ook het terracotta model van de Gekruisigde Christus van Antonio Corradini bewaard, de schets die Sanmartino opzijzette toen hij het beeld in de Cappella Sansevero uitkerfde. Kom je met Kerst? Combineer het met onze Kerst in Napels-pagina.

• De maritieme afdeling. Drie koninklijke praalboten, waaronder een vergulde 24-roeiers lancia, geschonken door de stad Napels aan Karel van Bourbon, gebouwd in het arsenaal van Napels in de jaren 1730, en de witte 14-roeiers bark van Umberto I van Savoye uit 1889.
• De theatersectie. Een houten reconstructie van het podium van het San Carlino, het kleine volks theater onder straatniveau waar veel van de Napolitaanse komedie is ontstaan, met portretten, affiches en maskers.
• Ottocento a Napoli. Een nieuwe permanente afdeling met 12 zalen en ongeveer 200 werken, geopend op 22 december 2025: porselein uit Capodimonte, landschapsschilderijen van de School van Posillipo en de realisten.
• De vertrekken van de prior en de loggia, met schilderijen en uitzicht over de tuinen.

Van Morghen, het bovenstation van de kabelspoorwegen Montesanto en Chiaia, is het ongeveer 720 m naar Largo San Martino, 10 minuten lopen. Castel Sant'Elmo ligt 200 m omhoog; de twee tickets zijn apart (€6 en €5), en we vonden geen gecombineerd ticket in de lijsten van het Ministerie voor 2026. Onthoud dat de Certosa de hele dinsdag gesloten is, terwijl de kasteelwallen wel open blijven.

Onze wandeling door Vomero en Pedamentina combineert de kabelbaan, beide bezienswaardigheden en de afdaling te voet. Voor de wijk zelf, zie de Vomero-gids.