Castel Nuovo (Maschio Angioino)

Wchodzisz pod białą marmurową łukiem triumfalnym, wciśniętym między dwie okrągłe wieże, Torre di Mezzo i Torre di Guardia. Alfonso I Aragoński kazał go zbudować, by uczcić swoje zwycięskie wejście do Neapolu, i jest to jedno z kluczowych dzieł renesansu w mieście. Cofnij się na plac, by podziwiać go w całości, a potem zwróć uwagę na kontrast z szarymi kamiennymi wieżami po obu stronach.

Wieże opowiadają historię zamku. Król Andegaweński Karol I rozpoczął budowę zamku w 1279 roku, a ukończono go około trzech lat później. Aragonczycy przebudowali go na nowoczesną twierdzę: cztery wieże są z szarego kamienia piperno, a jedna z żółtego tufu, na bazie z korytarzami dla strażników. Mury, które widzisz, pochodzą głównie z prac restauracyjnych z początku XX wieku, kiedy miasto usunęło budynki, które powstały wokół niego. Łuk można oglądać za darmo z placu, nawet jeśli nie kupisz biletu.

Miasto podaje tę trasę dla Museo Civico:

• Dziedziniec monumentalny z niskim łukiem w stylu katalońskim i zewnętrznymi schodami z piperno autorstwa majorkańskiego architekta Guillema Sagrery. Nadaje on rogowi wygląd hiszpańskiego patio.
• Sala Baronów (Sala dei Baroni) – na górze tych schodów. Była to główna sala zamku, a do 2006 roku obradowała tu rada miasta Neapol.
• Trasa archeologiczna w dawnej Zbrojowni (Sala dell'Armeria). Podczas wykopalisk odkryto rzymskie pozostałości z I wieku p.n.e. i V wieku n.e., a ogląda się je przez szklaną podłogę.
• Kaplica Pałacowa św. Barbary z XIV wieku, jedyna zachowana część zamku Andegaweńskiego.
• Kaplica Dusz Czyśćcowych.
• Galeria obrazów na pierwszym piętrze Museo Civico.

Trzy sale najczęściej zamykane z powodu wydarzeń (Barons, Armoury, Palatine Chapel) to jednocześnie trzy najlepsze. Jeśli wszystkie są nieczynne, sam dziedziniec i obrazy nie warte są 10 €.

Za panowania Roberta Andegaweńskiego w XIV wieku zamek był ośrodkiem kultury: na stronie poświęconej historii miasta wymienieni są m.in. Giotto, Petrarca i Boccaccio jako goście. W grudniu 1294 r. w jego wielkiej sali doszło do abdykacji papieża Celestyna V, a kilka dni później do wyboru jego następcy, Bonifacego VIII. Królowie aragońscy uczynili go swoją rezydencją i przekształcili w twierdzę. Pod rządami hiszpańskich i austriackich wicekrólów, od 1503 do 1734 r., był wyłącznie obiektem wojskowym, a za panowania Burbonów został otoczony magazynami i domami aż do rozbiórki w XX wieku.

Prace wykopaliskowe przy stacji metro obok odkryły port rzymskiego Neapolu z rzymskimi okrętami, a zewnętrzne wieże aragonskie zamku są teraz wbudowane w korytarz od Molo Beverello do stacji Municipio. Jeśli łapiesz prom, idź tym korytarzem.

Zapłać przy kasie kartą lub kup online na stronie biletowej Comune. Warto znać zasady: zakaz jedzenia i picia wewnątrz, zakaz dronów, a fotografowanie komercyjne wymaga zezwolenia. Małe psy są dozwolone na smyczy, jeśli są noszone wewnątrz budynków. Grupy liczą maksymalnie 30 osób.

Planowanie: otwarte w środy, kiedy zamknięte są zarówno Palazzo Reale, jak i Capodimonte, co czyni z niego dobry plan na środę. W niedzielę nie ma sensu. Idź rano, kiedy mniej prawdopodobne jest, że trwają przygotowania do wydarzeń. Sprawdź, czy Campania Artecard pasuje do twojego planu: za 10 € w normalnej cenie ten zamek to jedna z lepszych oszczędności w ramach karty.

Castel Nuovo znajduje się w dzielnicy Via Toledo i Municipio, niedaleko przystani promowych Molo Beverello, skąd odplywają promy na wyspy. Teatro di San Carlo, Palazzo Reale i Piazza del Plebiscito są oddalone o maksymalnie 10 minut spacerem. Rozpocznij dzień od zamku o 9:00, potem odwiedź Pałac Królewski (nie w środę), a na lunch zjedź do Quartieri Spagnoli.